Heien en fundering aanbrengen.



Vaste grond:


Vaak is de grond waarop gebouwd moet worden zacht en sponzig.
Als je op deze grond gaat bouwen zal het gebouw gaan verzakken en scheuren.

In Nederland is de bovenste laag grond meestal vrij zacht.
Als je dieper komt wordt de grond harder, soms is dat een dikke zandlaag, soms is dat mergel - krijt of vaste klei.
Zandlagen kunnen net zo hard zijn als beton, je noemt dit vaste grond.

De diepte waar de vaste grond kan zitten is zeer verschillend.
Soms is dat een paar cm. soms is dat 30 meter diep.
Om te voorkomen dat een gebouw verzakt en scheurt moet het gebouw op vaste grond staan.
Op vaste grond bouwen doe je door te heien en een fundering aan te brengen.

Om te bepalen waar de vaste grond zit moet men bodemonderzoek laten doen ( sondering ).
Door middel van metingen in de grond bepaald men waar de vaste grond zit.
Men boort met een lans in de grond, deze meet de weerstand van de grondlagen.
Via een computer wordt een sonderingsdiagram gemaakt waarop te zien is op welke diepte de vaste grond zit.



Vaste grond kan op verschillende dieptes zitten. sonderingsdiagram.

Soorten funderingen:


Er zijn verschillende soorten funderingen, welke fundering je toepast hangt af van:
Men kent 2 soorten funderingen:

Fundering op staal:


De vaste grond is hier een zandlaag op 1 a 2 meter.
Deze zandlaag is zo hard ( staal ) dat er niet geheid hoeft te worden.
De fundering komt direct op de grond, minimaal 80 a 90 cm diep ( beneden de vorstgrens ).
Meestal brengt men een strokenfundering aan.

Aanlegbreedte en werkvloer:




Een strokenfundering bestaat uit een strook ( plaat ) beton, waarop de muren en de vloer komen.
De aanlegbreedte en de hoogte zijn afhankelijk van het bodemonderzoek en de grootte en zwaarte van het gebouw.
Voor normale woningbouw is de aanlegbreedte 2,5 of 3 x de breedte van de spouwmuur, dat is 700 a 800 mm.
Het beton in de bekisting mag niet rechtstreeks op de grond aangebracht worden.
Het water zou in het beton zou in de grond trekken waardoor het beton verkeerd zou drogen en scheuren.
Daarom komt onderin de bekisting een werkvloer, men gebruikt hier meestal een plastic folie voor.
Soms wordt onderin de bekisting een werkvloer van 5 cm. stampbeton aangebracht.

Bekistingen:





De bekisting voor een strokenfundering is vrij eenvoudig en kan men op verschillende manieren maken.
Boven zie je een bekisting met koppellatten, de koppellatten kun je A aan de piketten bevestigen of B rechtstreeks op de bekistingsschotten.
Voor kleiner werk volstaat al een bekisting zoals rechts boven, de bekistingsschotten worden eenvoudig tegen de piketten aangebracht.

De bekisting moet ingestreken worden met bekistingsolie zodat de bekisting later makkelijk is te "lossen".

Be bekisting met koppellatten en bewapening. fundering met geloste bekisting.

Bewapening:



Op een aangebrachte strokenfundering ontstaan trek en drukspanningen die de betonstrook kunnen doen scheuren.
Daarom wordt onder in de strokenfundering een bewapening aangebracht van bewapeningsstaal.
Zie:Fundering op staal. ( totaaltekening )
Zie:Wapening en betonstaal.

Paalfundering:


Wanneer de vaste grond op grotere diepte zit moet er eerst worden geheid.
Soms moet men palen aanbrengen van wel 30 meter bijvoorbeeld bij grote gebouwen.

Men kan ook heipalen aanbrengen door middel van boren.
Dit doet men wanneer er gevaar is dat nabij gelegen gebouwen door het trillen gaan scheuren.
In de grond wordt een gat geboord, als men de boor er uit trekt wordt het gat vol gestort met beton.

Heien met betonnen palen. schroefpalen.

Heipalen zijn er in zeer veel vormen, ga voor meer informatie naar:

Zie:www.walinco.nl
www.funderingstechniek.com


Na het heien steken de heipalen op verschillende hoogtes uit de grond.
De heipalen moeten op lengte worden afgehakt, men noemt dit koppensnellen of kraken.
De bewapening moet er boven uit blijven steken, deze komt later in de bekisting van de ringbalk.


Aangbrachte heipalen. Koppensnellen of kraken.
Op de heipalen wordt een ringbalk van beton aangebracht.


Mogelijke bekisting voor een ringbalk. Bewapening ringbalk.

Bekisting voor ringbalk.

Ga voor een totaaltekening naar: Paalfundering.
Zie:Wapening en betonstaal.

Verloren bekisting:


Voor funderingen maakt men ook veel gebruik van een zogenaamde verloren bekisting.
Een verloren bekisting maakt men van polystyreenschuim ( piepschuim ) elementen.
Deze elementen kan men na het betonstorten laten zitten en werken dus snel.
Een ander voordeel is dat deze soort bekisting goed isoleert.

Eps verloren bekistingselementen worden in veel soorten en uitvoeringen geleverd.

men kan de bekistingselementen op hun plaats zetten met behulp van piketten of balken.

om de wanden niet van elkaar af te laten wijken kan men stalen beugels toepassen.

de elementen kan men aan elkaar vastzetten met koppelingsankers.

Het volstorten van de fundering:



Na het maken van de bekisting wordt deze volgestort met betonspecie.

Poeren:



Poeren zijn kolommen op de funderingsstrook waar later bijvoorbeeld stalen kolommen op komen te staan.


Na het uitharden van het beton wordt de houten bekisting verwijderd, Een bekisting van EPS laat men zitten.
Men kan nu beginnen met het uitzetten van de metselprofielen en het metselen van de eerste lagen steen tot aan de kruipruimte.




Terug Home Volgende pagina

Profielen stellen en eerste lagen metselen.